Transformers: Revenge of the Fallen vol christelijke symboliek

Op een mooie zomeravond liep ik nietsvermoedend door Utrecht, totdat ik een stel verkeerde vrienden tegenkwam die deze avond van plan waren zich te storten hersenloos vermaak: ze gingen naar de première van de Tranformers: The Revenge of the Fallen. Ik liet me al snel ompraten om mee te gaan, en belandde toen in een bijna uitverkochte zaal met Transformer fans. Gelukkig was er voor mij als media en religie blogger genoeg te zien. Hoewel het niet een bijzonder serieuze film is, en dat is nog zacht uitgedrukt, zit het vol christelijke symboliek.

De Transformers zijn afkomstig van de planeet Cybertron en zijn op de een of andere manier op aarde beland. Ze zijn verdeeld tussen de goede ‘Autobots’, geleid door Optimus Prime, en de kwade Decpetions, geleid door Megatron. Ze kunnen zichzelf veranderen in onopvallende vormen, zoals auto’s, of zelfs mensen. Sam Witwicky, een normale highschool jongen, koopt als zijn eerste auto een model dat een Transformer blijkt te zijn. Zelf is hij een afstammeling van kaptiein Witwicky, die honderd jaar geleden met de Transformers in aanraking kwam. Sam speelt een belangrijke rol in het voorkomen van een enorme ramp waarbij de Hooverdam zou kunnen worden opgeblazen. In het tweede deel wordt bekend dat de hij uitverkorene is die de wereld kan reden.

De film heeft veel weg van epische films zoals Star Wars en, Narnia en The Lord of the Rings. Er zijn duistere krachten die overwonnen moeten worden, er is een ‘chosen one’ die de toekomst van de wereld kan bepalen, en allerlei apocalyptische taferelen aan het einde laten een strijd zien tussen licht en duister. Als klap op de vuurpijl vindt er zelfs nog een wederopstanding plaats.

De robot Optimus Prime is een soort Christusfiguur, de enige die het kan opnemen tegen de duistere macht. Hij geeft zijn leven voor anderen en sterft. Hij wordt op wonderlijke wijze opgewekt, en zo wordt de duistere macht een beslissende slag toegebracht. “The Fallen” deceptions zijn technologische demonen, die worden aangestuurd door het opperste kwaad. Dat kwaad is tijdelijk gebonden, maar krijgt de kans vrij te komen en rond te gaan ‘als een briesende leeuw’. Uiteindelijk overwint het goede, en iedereen leeft nog lang en gelukkig.

De verhaallijn van Transformers: Revenge of the Fallen is wel erg doorzichtig en weinig origineel. Verder draait het vooral om snelle auto’s, spectaculaire gevechten en mooie vrouwen. Maar dat filmmakers nog steeds gebruik maken van een plot waarin christelijke thema’s centraal staan geeft aan dat de tijd van de grote verhalen nog lang niet voorbij is.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

1 Comment »

 
  • Zie vaker commerciële Hollywood-films waar een christelijk moraal in (b)lijkt te zitten, al vraag ik mij soms af in hoeverre dit bewust is gedaan. Is het niet gewoon de christelijke traditie binnen de westerse cultuur die hierin doorklinkt? Het principe van ‘the chosen one’ spreekt natuurlijk tot ieders verbeelding denk ik; vooral in de comic- en fantasyscene is dit een uitgemolken thema en vele videogames zijn op dit principe gebaseerd.

    Hoewel Narnia er uiteraard wel erg dik bovenop lag. Maar ingewikkelder is bijvoorbeeld Harry Potter; door vele christenen uitgekotst, maar volgens de schrijfster een ‘christelijke epos’.

    Boeiend, dat dan weer wel.

 

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>