Een gebroken poot, leven of dood?

Toen ik afgelopen zaterdag langs kwam bij mijn privéfotograaf om profielfoto’s te maken voor deze website, stuitte ik op een groot drama.  In het studentenhuis waar ze woont hebben ze een kat. Niet zomaar een kat, maar een lieve kat met een goed karakter. Een kat waar je van gaat houden. Dit prachtbeest kreeg echter het fatale idee om van het balkon af te vallen of te springen waardoor het ernstig gewond raakte. Een tragedie.

Kat naar de dierenarts, röntgenfoto’s. Een gebroken poot. En een operatie kost duizend euro. Duizend euro! De bewoners van het studentenhuis hadden daarom een vergadering belegd op het balkon om crisisberaad te houden. Want als je nog studeert is duizend euro een hele hoop geld. De behandeling had al driehonderd euro gekost, en dat werd alleen nog maar duurder.

Zullen we de kat maar laten inslapen? Dat is goedkoper, en dan heeft ‘ie ook geen pijn meer! Een telefoontje naar de dierenarts leverde een verontwaardigde actie: zoiets kun je toch niet doen! Als het nu een rotkat was, maar nee, het was echt een lieve kat, dat konden ze wel zien. Hoe onmenselijk kun je zijn?

Daar zaten ze dan, die studenten. Met een medisch-ethisch-financieel dilemma. Weet je wat je met dat geld allemaal niet in Afrika kan doen, zei één van hen. Ja, maar dat geld geven we nu niet aan Afrika. Iemand anders merkte op dat het om een kat ging. Een doodgewone kat! Ja, wel weer een lieve kat. Maar hoeveel katten gaan er wel niet dood, of worden wreed verdronken?

Met bezwaard hart verliet ik het huis. Ik liet, hoe narcistisch! foto’s van mezelf maken, terwijl ergens, opgesloten in een dierenkliniek een kat lag te creperen, onwetend dat binnenkort over haar leven beslist zou worden.