Tot rust komen in Taizé

Ik ben nu een aantal dagen terug uit Taizé, en het was een fantastische ervaring! Tijdens zo’n week met maar liefst drie kerkdiensten per dag kom je gek genoeg helemaal tot rust. En dat met drieduizend man tegelijk….

Hoe is het leven nu in Taizé? Elke dag verloopt min of meer hetzelfde. Om kwart voor acht luiden de klokken om je wakker te maken. Om negen uur begint de eerste dienst. Die bestaat uit het zingen van Taizé liederen die een aantal keer herhaald worden, een schriftlezing, en dan een stilte. En niet zo maar een stilte, maar tien minuten! Daarna is er een soort ‘avondmaal’ met brood en wijn voor degenen die dat thuis ook gewend zijn. Daarna zingen we nog een aantal liederen. Als de broeders van Taizé, die in het midden van de zitten, de kerk uitlopen, is de dienst officieel ten einde. Dan loopt iedereen naar buiten voor het ontbijt.

Drieduizend man te eten geven is een hele klus. Dat gaat niet met vijf broden en twee vissen, maar met veel stokbrood, rijst en pasta. Het ontbijt bestaat uit een stokbroodje, boter, twee stukjes chocolade, en hele vieze thee. Na het ontbijt is het om tien uur tijd voor de bijbelintroductie. Iedereen kan kiezen uit twee thema’s, en ik koos voor de Bergrede (Mattheus 5). Denk je eens in: honderden jongeren, waarvan velen ongelovig of onkerkelijk, gaan vrijwillig bijbelstudie doen! Na een introductie van drie kwartier is het tijd om uiteen te gaan in kleine gespreksgroepjes en na te praten aan de hand van een aantal vragen.

Veel mensen hebben een haat-liefde verhouding met de gespreksgroepjes. De vragen zoals ‘wat raakt mij in deze tekst’ of ‘hoe kunnen we christelijk leven zodat anderen blij zijn dat christenen bestaan’ krijgen niet altijd evenveel respons. Gelukkig zat ik bij een leuk groepje dat heel open was. Dan blijkt wel hoe enorm gevarieerd het gezelschap is: katholieken, protestanten, ‘ietsisten’, agnosten…. Iedereen heeft zijn eigen visie op God, mensen, en geloven.

Om half een begint de middagdienst, die grotendeels hetzelfde verloopt als de ochtenddienst. En weer tien minuten stilte. ‘s Daarna staat het middageten klaar. De maaltijden zijn trouwens erg spartaans, en lang niet altijd genoeg. Vaak is er wel ‘extra food’, maar daar moet je snel bij zijn. Middags hebben veel mensen corvee, of ze zingen in het koor. ‘s Middags is er veel tijd om uit te rusten, te praten, of het schattige dorpje Taizé in te gaan.

‘s Avonds krijgt iedereen om zeven uur avondeten. Om acht uur begint de laatste dienst. Veel mensen blijven na afloop in de kerk zitten om tot laat in de avond te zingen, uit te rusten of te bidden. Voor degenen die los willen gaan is er Oyak, de enige horecagelegenheid van Taize. Hier kun je bier of wijn (met heel weinig alcohol krijgen) en je mengen met wel heel veel tieners. Om half twaalf is alles afgelopen, want morgen is het weer vroeg dag….

Door het ritme van de dag en de rust tijdens de diensten kom je langzaam in een heel gestructureerd ritme. Na een week was ik mentaal weer helemaal opgeladen, klaar voor het hectische Utrechtse leven…