De vrijgezel, de gitaar en de camera
Op een mooie woensdagmiddag vond het vrijgezellenfeestje plaats van een goede vriend, Kees geheten. Omdat hij een uiterst verdienstelijk zanger en gitarist is, besloten we hem geld bij elkaar te laten zingen voor een kano-tocht. Dit alles onder toeziend oog van mijzelf gewapend met een videocamera. Wat dit opleverde had ik nooit verwacht. Het idee was dat Kees binnen een uur tien euro bij elkaar zou zingen. Halverwege zou de hele club vrienden langskomen om hem te bewonderen en aan te moedigen. Maar dat was niet nodig. Toen we net op weg waren kwamen we een groep studenten tegen die een introductie liep in de Utrechtse binnenstad.
Kees, gekleed in een t-shirt met hemzelf en vriendin op de voorkant, de tekst ‘nog nét niet getrouwd’ op de achterkant, en een gitaar in de hand, pakte al snel iedereen in. Wilden ze luisteren naar zijn zangkunst? Hij ging bijna trouwen en moest geld bij elkaar zingen. Dat wilden ze wel, en na een mislukte poging om Starway to Heaven te spelen zette hij ‘Yellow’ van Coldplay in.
Na het nummer kreeg hij veel applaus en pakten de aankomende studenten hun portemonnee. Binnen een halve minuut had hij meer dan tien euro bij elkaar. Natuurlijk kon het daarbij niet blijven, en we trokken naar de Neude. Een optreden voor twee meisjes op het terras leverde een paar euro op. Vervolgens trokken we naar een terrasje waar een stelletje zat te eten. De man was een groot U2 fan, dus Kees moest zijn best doen om een goed U2 nummer neer te zetten. Anders kreeg hij natuurlijk niets.
Het werd het nummer ‘One’. Met heldere stem en vol passie zong Kees het lied van begin tot einde. De dame in het gezelschap hield het nauwelijks droog. Aan het einde werd hij omhelsd, kreeg drie zoenen en nog meer geld.
Na een uur had hij ook een optreden met studenten van het University College achter de rug die enthousiast dansten op zijn muziek. En inmiddels had hij meer dan veertig euro bij elkaar gezongen. Kwam dat door zijn stem, het feit dat hij ging trouwen, of de camera? Een goed verhaal helpt in ieder geval. De camera erbij maakt mensen misschien guller. Maar een goed lied waarin iemand zijn hart en ziel in legt is goud waard, toch?
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.