Onderweg: In de trein

Op een stralende zomerdag in Augustus zit ik in de trein naar Groningen. Twee en half uur lang ben ik gast van de NS, voordat ik wordt afgezet in de meest noordelijke grote stad van Nederland. Vanaf Zwolle is alles wat ik zie min of meer onbekend terrein. Als echte randstedeling beschouw ik alles ten oosten van Amersfoort als buitenland.

Voordat ik instapte, zag ik ze al staan. Een meisje met een yogabroek en een jongen met een bandana. Ze zagen er bijzonder onnederlands uit. Backpackers. Dat deed me denken aan de goede oude tijd toen ik met interrail door Oostenrijk en Italie reisde. Nu stond ik met een laptop in mijn tas te wachten op de trein in verband met mijn onderzoek.

Het buitenlandse stelletje, volgens mij Polen, ging achter mij zitten. Halverwege Amersfoort kwam de conducteur langs. Na enige tijd kreeg ik door dat hij wel heel lang achter mij bleef. Hij was een bon aan het schrijven voor de twee wereldreizigers. Waarom reizen ze zonder ticket? “No money. Something happened on the way.” De jongen was onverstoorbaar. Zo was het nu eenmaal, dan maar zwart met de trein. In Nederland weet je maar nooit of je uberhaupt wel gecontroleerd wordt. “If you don’t pay, you have to go to court.”, zei de conducteur in het mooie Nederlands-Engels waar wij zo goed in zijn. Natuurlijk, dat begreep de jongen wel.

Ik zou waarschijnlijk doodzenuwachtig zijn zonder kaartje. Maar dit stelletje reist onbekommerd naar het noorden van ons land. Ze zitten nu rustig achter me te kletsen, terwijl ik dit stukje uitschrijf. Hoe zou hun verdere reis verlopen? Gaan ze verder zwartrijden, of liften? En hoe komen ze aan eten? Toch mooi, je geen zorgen maken voor de dag van morgen. Daar lijkt het tenminste op. Of zouden ze toch minder onverstoorbaar zijn dan ik denk?