Verhoort God gebeden tegenwoordig online?
Sinds kort kun je via Twitter gebeden opsturen naar de Klaagmuur. Dat kon eerder al via email en fax. De gebeden worden uitgeprint en in de muur gestopt. De klaagmuur is het symbool van het Jodendom omdat daar het laatste stukje tempel staat. En het idee is dat je door hier te bidden dichter bij God kunt komen. En als je zelf niet in de gelegenheid mocht zijn om naar Jeruzalem te gaan, kun je ze nu digitaal toesturen.
Op tangle.com hadden ze hun eigen digitale klaagmuur. Een soort virtuele muur met kaarsjes en bijbehorende mystieke geluiden. In tegenstelling tot de klaagmuur in Jeruzalem kon je daar naar hartelust lezen wat andere mensen zo opschrijven. Van werkloosheid tot wereldvrede, alles kwam langs. De klaagmuur is nog wel toegankelijk, maar is nu standaard te zien in een wat zakelijker aankleding, met een top vijf voor de meest actieve bidders. Door te klikken op de naam van degene die een gebed verstuurt kun je als lid schaamteloos graven in het privéleven van anderen.
Ik blijf het een raar idee vinden, online je gebeden opsturen. Ze zeggen wel eens dat, hoe meer mensen bidden, des te effectiever het is. Maar moet je daarom je diepste zielenroerselen op het internet gooien? Als echte protestant denk ik dat je die omweg niet per sé nodig hebt.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.