Undercover bij Seats to Meet

Een paar dagen geleden had ik met mijn docent Nieuwe Media, met wie ik samen een vak ga geven, een werkafspraak bij Seats to Meet. Dat is een hele hippe tent in Hoog Catherijne, vlakbij de Albert Heijn. Met de lift ga je naar de tweede etage, en je belandt in een grote ruimte vol designmeubels, mooie foto’s, en vooral veel zakenmensen. En het mooiste van alles, de koffie is gratis! Sterker nog, je kunt er zelfs gratis lunchen. Alhoewel….

Mijn docent vertelde me van de heerlijke broodjes die ze tussen de middag serveren. Nu is  alles wat met eten te maken heeft mijn grote zwakte: eten doe ik heel erg graag. Dus dacht ik: laat ik er eens gaan lunchen met een goede vriend van me. Op een mooie vrijdagochtend trokken we erop uit. Ik had hem nog wel op het hart gedrukt er een beetje netjes uit te zien, want we moesten natuurlijk niet uit de toon vallen.

Toch wel een beetje zenuwachtig drukte ik op de bel. “Ja?” zei een mannenstem. “We komen lunchen bij Seats to Meet”, zei ik. “Komen jullie alleen eten of werken? Want alleen eten is niet de bedoeling” zei de stem uit de muur. Aangezien ik met een boekvoorstel bezig ben en mijn vriend journalist en tekstschrijver is dacht ik: vooruit, we maken er een werklunch van. Dus gingen we met de lift naar boven. We hingen onze jas op en gingen naar de broodjes.

Het was heel erg rustig, een beetje doods zelfs, op die vrijdag rond twaalf uur. Er waren niet meer dan een man of 15. Maar het eten zag er heerlijk uit. Vers brood, zalm, salades. We namen allebei twee broodjes, pakten een paar dikke boeken, en begonnen te eten. Omdat het toch een beetje functioneel moest zijn praatten we over dingen waar je als beginnende young professional over kunt praten: sollicitaties, media, mijn boekvoorstel. Hartstikke nuttig, zou je denken. Na een half uur hadden we het toch ook weer gezien en pakten we onze jas.

Daar wachtte ons de man van de intercom. Nu geen stem uit de muur, maar een man strak in pak. We staken daar  wel een beetje bij af,met onze casual kleding. “Dit is dus niet de bedoeling.”, zei de man. “Jullie blijven alleen maar eten, en dragen niets bij aan Seats to Meet. Jullie profiteren alleen maar.”

Daar sta je dan, met je goede gedrag. Ik legde uit dat me op de website niet was duidelijk geworden wat nu precies de bedoeling was. En dat we toch echt heel zakelijk hadden zitten lunchen. We mochten wel terugkomen, maar dan moesten we gaan werken. Als het dan toevallig etenstijd was mochten we zelfs wel een broodje eten.

Maar na deze ontmoeting dacht ik zelf: laat maar! Dat hele zakemannensfeertje bevalt me ook weer niet zo goed. Ik zit liever met mijn zelfgesmeerde boterhammetjes in de bibliotheek dan dat ik netjes moet opzitten en gaan netwerken. Maar, in overleg met een creative huisgenoot bedacht ik het volgende:

Mobiliseer je halve studentenvereniging, studievereniging of bestuur. Laat iedereen in pak komen met laptop. Ga lang vergaderen en internetten (gratis wifi) en doe je tegoed aan koffie en lekkere broodjes. En ondertussen kun je lekker netwerken met bedrijven en zo proberen aan een baan te komen!