What are the intentions of the believer when he prays? And what are the theological and philosophical consequences? These questions might seem to be weird, since, certainly evangelical christian, believers are not the greatest proponents of systematic theology. However, in order to understand why people pray online, we should also try to answer the question what prayer actually means.

First of all, since prayer is a believer talking to God, the idea of God is important. In Christianity, the concept of God isn’t as obvious as it seems. For most believers, God exists, He loves us, listens to us, and forgives our sins. But is God a simple Being, timeless and unchangeable? Or is he a being in time, and do his decisions depend on our actions and requests? Most believers have a quite antropomorphic image of God. This is not at all strange, since God in the Old Testament is presented as someone who can become angry, changes his mind, and conversates with people like Abraham and Moses. In the New Testament, Jesus is God incarnated. He can become sad, cries, and suffers on the cross. The church fathers, most notably Augustine, have incorporated Platonic ideas about God as a timeless, unchanging being. The image of God in the Old Testament shouldn’t be taken to literally!

Without going into too many details, this has consequences for the prayers of the believers. If God already knows what we will ask for, we can surely not influence his decisions. That doesn’t mean that are requests are part of His relationship with us, but in this case we must acknowledge that we can only depend on God. “Thy will be done” is the adagium. If a believer prays for the recovery of a child, and this doesn’t happen, this believer may trust that everything is in God’s hand, even if he doesn’t understand.

The idea that God is working through prayer is not at all impossible if God knows everything, and is not affected by temporal circumstances. It is just impossible to understand why God ‘hears’ certain requests, and does not seem to act on other requests. Things change when God is seen as a supernatural Being that is contingent to our prayers in the sense that we can actually influence God. For example, if we take certain phrases like ‘the prayer of the righteousness is powerful’, or ‘whoever asks in My Name, it will given to him’ or certain phrases of James about healing and faith literally, we can connect consequences to prayers that are not being heard. Can we say ‘His faith was not enough?’ when prayers are not being answered? Or, does a prayer of many believers affect God more than the prayer of just one believer? These ideas become even stronger if Christians do not only believe in a God that they can somehow influence, but also in a rich spiritual world that is constantly at war. Especially in certain charismatic circles, the idea that we are constantly being engaged in a battle between the people of God, angels, etc. on the on hand, and the Devil and his demons on the other hand, numbers start to count. For example, Christian festivals, with many Christians attending, could be a ‘target’ for the Devil. That is why people start 24×7 prayer events, in order to ‘protect’ the event. Another commonly heard story is that prayer for the fall of Communism, which happened in 1989, was a direct result of the many prayers. The demonic forces of communism had lost the battle. In these cases, believers almost have the ‘duty’ to pray, because the fate of the (spiritual) world is partly in their hands.

(to be continued)

Sources:

D.Z. Phillips, The Concept of Prayer;

P. Vardy, The Puzzle of God.

Post from: Media, Religie en Cultuur

(I am reading ‘The Concept of Prayer’ by D.Z. Phillips)

Post from: Media, Religie en Cultuur

Post from: Media, Religie en Cultuur

Bidden is daarbij een praktische handeling van eerbied, meditatie of schuldbelijdenis. Bidden is praten, vechten of huilen met God. Op internet is dat niet wezenlijk anders dan in een kerk. En dat is wennen, omdat de grens tussen privaat en publiek is vervaagd. Bidden op internet? Het kan al jaren en in diverse vormen. Een belangrijke vraag is: laat God zich kennen op of via een beeldscherm? Het antwoord ligt onder meer besloten in de individuele ervaring van de online bidder of van de gemeenschap van digitale gebedsplaatsen.

Zie het artikel in Trouw, geschreven door Theo Zijderveld en Eric van den Berg

Post from: Media, Religie en Cultuur

Veel kerken hebben een website met informatie over hun kerkgebouw en de activiteiten die daar plaatsvinden. Webdesigners hebben in het verleden op kerkelijke websites een forum of community op de website geïnstalleerd. Dit soort initiatieven zijn meestal doodgebloed, omdat kerkleden al actief zijn op bestaande netwerken op het internet. Als kerken online een binding met hun gemeenteleden willen opbouwen, doen ze er verstandig aan die netwerken te gebruiken.

Kerkelijke professionals die op netwerksites actief zijn, kunnen bovendien makkelijker contact maken met mensen die niet zo snel een kerkgebouw binnenstappen. Er zijn al een aantal dominees en voorgangers op Twitter, Hyves en Facebook actief, maar dat moeten er veel meer worden!

(de auteur is ook actief op Twitter: http://twitter.com/theozijderveld )

voor Protestant.nl, 8 februari 2010

Post from: Media, Religie en Cultuur

Post from: Media, Religie en Cultuur

Wat is het doel van de website?

Schrijvers zullen vanuit hun expertise reflecteren op de ontwikkelingen op het gebied van media, religie en cultuur. Het gaat dus niet om nieuwsberichten of kortstondige hypes, hoewel deze wel aanleiding kunnen geven tot reflectie. Er zal gekeken worden naar de rol van religie in een postmoderne cultuur waarin media alom tegenwoordig zijn.

Waar zal over geschreven worden?

De lijst is onvolledig, maar er zal o.a. geschreven worden over:

• Religie, politiek en geschiedenis
• Islam en de media
• Religie en spiritualiteit op internet
• Religieuze organisaties in de netwerksamenleving
• Religie en moderniteit
• Orthodoxie in de moderne wereld
• Religie en kunst

Dat klinkt allemaal heel vaag, noem eens een voorbeeld?

Op www.theozijderveld.com/blog staan voorbeelden van korte, onsamenhangende analyses. De onderwerpen die worden besproken passen wel goed bij de nieuwe website. Uiteraard wordt de kwaliteit van mediareligiecultuur.nl veel hoogstaander….

Wie doen er mee?

De namen van de deelnemers worden binnenkort op de website bekend gemaakt. Tot nu toe is het zeker dat acht mensen voor de website gaan schrijven. Dit worden er waarschijnlijk meer. Ze zijn afkomstig van de Vrije Universiteit, Universiteit Utrecht, de Universiteit van Amsterdam, de kunstacademie en de Christelijke Hogeschool Ede. Onder hen bevinden zich zelfstandige tekstschrijvers, journalisten, marketeers, kunstenaars en onderzoekers.  Sommigen hebben meerdere petten op…

Kan ik ook meeschrijven?

Dat kan, mits je verstand hebt van een specifiek onderwerp (of meerdere onderwerpen) op het gebied van media, religie en cultuur.

Wanneer gaat de website online?

Op de website zal binnenkort een onderhoudssysteem worden geplaatst, maar de eerste content zal rond 7 februari geplaatst worden.

Wie kan ik bereiken voor meer informatie?

Mail dan naar theozijderveld apestaartje gmail punt com.

Post from: Media, Religie en Cultuur

Mijn collega Indira Reynaert, schrijfster van Basisboek Crossmedia, moedigde me aan om te gaan bloggen en Tiwtteren. Als ik echt wat met nieuwe media wilde, dan moest ik er wel wat mee doen. Groot gelijk. Maar ik vond veel media toch wel een beetje onzin. Wat heeft het voor zin om mensen online lastig te vallen met het feit dat je wasmachine kapot is of dat je geen zin hebt om te gaan werken?

Teruggekomen uit de Vernigde Staten, waar ik een jaar vooral hard gestudeerd had, was het tijd voor de praktijk. Ik zette deze weblog op en blies mijn Twitteraccount nieuw leven in. Met zo’n twee of drie tweets per dag was ik niet bijzonder actief, maar ik raakte wel verslaafd aan de constante berichtenstroom van andere gebruikers. En met het programmaatje Tweetdeck kon ik tegelijkertijd alle Facebook statusupdates bekijken.

Wie waren mijn favoriete Twitterpersonen? Dat waren de Twitterdominee Boele Ytsma, Andries Knevel, Indira Reynaert, en  de spirituele goeroe Paulo Coelho. Verder vond ik Twitter vooral erg handig om op de hoogte te blijven van ontwikkelingen op het gebied van media en religie in Nederland. Met name Kerknieuws, Goedgelovig en Uitdaging Online hielden me op de hoogte van het wel en wee in christelijk Nederland.

Inmiddels ben ik bijna 400 tweets verder en heb ik al vijfentachtig trouwe volgelingen. Wat ik nog wel mis is een stukje interactie. Dat ligt ook aan mezelf. Ik reageer niet zo heel vaak op andere Twitteraars en zelf krijg ik weinig respons. Dat ligt ook aan het feit dat bijna al mijn vrienden en bekenden wel actief zijn op bijvoorbeeld Facebook maar er niet over denken om een Twitteraccount te beginnen. Maar wie weet komt dat nog. Goed voornemen voor 2010: lekker door blijven tweeten!

Post from: Media, Religie en Cultuur

De website Eternal Earth-Bound Pets helpt bezorgde christenen. Zij zullen, als deze christenen in de hemel worden opgenomen, de zorg voor hun huisdier opnemen. De vertegenwoordigers van deze stichting zijn overtuigde atheïsten die dus stiekem niet toch worden opgenomen. Op hun website staat het volgende te lezen.

You’ve committed your life to Jesus. You know you’re saved. But when the Rapture comes what’s to become of your loving pets who are left behind? Eternal Earth-Bound Pets takes that burden off your mind.

We are a group of dedicated animal lovers, and atheists. Each
Eternal Earth-Bound Pet representative is a confirmed atheist, and as such will still be here on Earth after you’ve received your reward. Our network of animal activists are committed to step in when you step up to Jesus.

De prijzen voor deze dienst vallen best mee. Het kost $110 per adres, en dan $15 per extra huisdier. Volgens de FAQ is de dienst serieus, ook al geloven atheïsten niet in de rapture. Toch een geruststelling. Of zouden dieren ook naar de hemel gaan?

Post from: Media, Religie en Cultuur

De website goedgelovig.nl is daarom een verademing. Allereerst omdat er geen goedbedoelde christelijke stichting achter zit, maar enthousiaste bloggers die het leuk vinden om te reflecteren op wat er zo al gebeurt in ‘gristelijk’ Nederland.

Het leuke is dat deze website niet alleen grappen bevat als ‘voor elk buitenbeentje een opwekkingslied’, maar ook allerlei bewegingen en gemeentes kritisch tegen het licht houdt. Hum missie is

het leven van alle goedgelovigen in Nederland wonderbaar te transformeren. Van grijze kerkmuizen, depressieve gerefovormden, charismatische zegenzoekers, collectetellende celkerkcipiers, devote pausmobielgroupies, heilige huisjes bouwers en hemel-of-hel denkers maken wij met krachtig medewerken van de Geest van Humor vrije gelovigen die kunnen lachen en relativeren – over kerkelijk poppentheater, softe subcultuurmaniertjes, gristelijke zeepbellen, kledingloze keizers en evangelische hypes. Amen.

Goedgelovig bevat vooral veel inside-humor. Mensen zonder kerkelijke opvoeding zullen misschien meer moeite hebben de christelijke geenstijl te begrijpen. En sommige christenen vinden de berichten misschien wel te ver gaan. Het mooie van web 2.0 is dat je als lezer kunt reageren. Veel berichten krijgen meer dan vijfitg reacties. En dat is veel voor een blog. Ik mag al blij zijn met twee reacties op mijn maatschappij-kritische website!

Met een beetje humor wordt religie op het web in ieder geval een stuk dragelijker. ‘Want zoals Antoine Bodar eens zei bij Knevel: “Er zijn meer heidenen met gevoel voor humor dan christenen.”’ Daar hebben ze bij goedgelovig gelukkig wat aan gedaan.

Post from: Media, Religie en Cultuur