Een grote groep ridders en magiërs moet het opnemen tegen vijandelijke krachten. Ze weten de eindeloze stroom van monsters lang te weerstaan, tot er een enorm en afschrikwekkend wezen aankomt dat hen te lijf gaat. De troep probeert het monster gezamenlijk te doden, maar het lukt niet. Alle ridders en tovenaars komen om. Gelukkig worden ze snel weer tot leven gewekt, waarna het gevecht zich herhaalt. Weer geen succes. Als de derde keer ook geen resultaat oplevert, trekt de horde zich terug, een beetje gefrustreerd. Te moeilijk. Volgende keer beter…

Mary en Patrick wonen in Colorado. In tegenstelling tot veel van hun leeftijdsgenoten zijn ze niet verzot op skiën, maar op het online spel World of Warcraft. Vanavond spelen ze met een grote groep een raid, een gevechtsmissie. Patrick legt vol geduld uit hoe World of Warcraft nu eigenlijk werkt. Maar het is moeilijk om alle verschillende karakters en hun eigenschappen te begrijpen. Dat wordt duidelijker als het spel begint. Mary is de leider van de guild, een groep van gamers die elk thuis achter hun computer meespelen. Zij coördineert de boel via internet en zorgt ervoor dat voldoende mensen inloggen om te spelen. Dat blijkt nog een hele klus. Sommige mensen liggen te slapen, andere hebben verplichtingen elders.

Na een uur is de groep spelers eindelijk compleet, en ze storten zich in een van de vele raids. Tijdens het spel worden er een hoop grappen gemaakt. Maar als het spannend wordt, zitten Patrick en Mary geconcentreerd naar hun scherm te kijken en vliegen hun handen over het toetsenbord. Veel spelers zijn enorm toegewijd aan het spel. Als lid van een guild offeren ze meestal wel een aantal avonden per week op om te spelen.

Maar wat vinden ze zelf van het spel? Wat vinden ze van de mythische verhalen waar de game op leunt, van hun spelkarakters en van de online gemeenschap? Heeft deze community niet een bijna religieus karakter?

Lees het gehele artikel in de C.V. Koers van Maart 2010

Post from: Media, Religie en Cultuur

Wat is het doel van de website?

Schrijvers zullen vanuit hun expertise reflecteren op de ontwikkelingen op het gebied van media, religie en cultuur. Het gaat dus niet om nieuwsberichten of kortstondige hypes, hoewel deze wel aanleiding kunnen geven tot reflectie. Er zal gekeken worden naar de rol van religie in een postmoderne cultuur waarin media alom tegenwoordig zijn.

Waar zal over geschreven worden?

De lijst is onvolledig, maar er zal o.a. geschreven worden over:

• Religie, politiek en geschiedenis
• Islam en de media
• Religie en spiritualiteit op internet
• Religieuze organisaties in de netwerksamenleving
• Religie en moderniteit
• Orthodoxie in de moderne wereld
• Religie en kunst

Dat klinkt allemaal heel vaag, noem eens een voorbeeld?

Op www.theozijderveld.com/blog staan voorbeelden van korte, onsamenhangende analyses. De onderwerpen die worden besproken passen wel goed bij de nieuwe website. Uiteraard wordt de kwaliteit van mediareligiecultuur.nl veel hoogstaander….

Wie doen er mee?

De namen van de deelnemers worden binnenkort op de website bekend gemaakt. Tot nu toe is het zeker dat acht mensen voor de website gaan schrijven. Dit worden er waarschijnlijk meer. Ze zijn afkomstig van de Vrije Universiteit, Universiteit Utrecht, de Universiteit van Amsterdam, de kunstacademie en de Christelijke Hogeschool Ede. Onder hen bevinden zich zelfstandige tekstschrijvers, journalisten, marketeers, kunstenaars en onderzoekers.  Sommigen hebben meerdere petten op…

Kan ik ook meeschrijven?

Dat kan, mits je verstand hebt van een specifiek onderwerp (of meerdere onderwerpen) op het gebied van media, religie en cultuur.

Wanneer gaat de website online?

Op de website zal binnenkort een onderhoudssysteem worden geplaatst, maar de eerste content zal rond 7 februari geplaatst worden.

Wie kan ik bereiken voor meer informatie?

Mail dan naar theozijderveld apestaartje gmail punt com.

Post from: Media, Religie en Cultuur

Stel, je bent niet echt gelovig, maar wel heel spiritueel, en je bent altijd druk. Waar haal je dan je inspiratie vandaan? Gelukkig spreken de grote goeroes niet alleen op een berg of schrijven ze diepzinnig boeken. Vandaag de dag zitten ze ook op Twitter.

Paulo Coelho, de schrijver van de Alchemist, De Zahir, en veelgevraagd columnist, heeft meer dan 230.000 volgelingen en al bijna 4000 tweets op zijn naam staan. HIj schrijft in het Portugees, maar vertaalt zijn wijsheid gelukkig ook naar het Engels. Een kleine greep:

“You need to wake up if you want to dream.” en “Only one thing makes a dream impossible to achieve: the fear of failure.”

Ook antwoordt Coelho regelmatig op vragen van zijn volgelingen en geeft hij interessante links door. Behalve op Twitter heeft Coelho een flashy website en een blog. Hij maakt zelfs filmpjes die hij op Youtube zet!

Een andere grote wijsgeer is Deepak Chopra. Chopra is bekend van tientallen boeken over mindfullnes, spiritualiteit, meditatie en allerlei theorieen over de werking van het universum. Hij heeft een eigen centrum waar je gelukkig kan worden, maar geeft ook gratis advies op Twitter.

Chopra is nog veel actiever dan Paulo Coelho. Regelmatig vraagt hij via Twitter of mensen meedoen om zich te verenigen om een betere wereld te creeeren.  Zijn belangrijkste voornemen is: “ to have at least 100 million people join me in taking a vow for non violence in thought, speech and action asap” . Dat is niet mis. De teller staat nu op meer dan 25.000 mensen. Ook hij verblijdt zijn meer dan 140.000 volgers met wijsheid, zoals: “Let music loosen our deafness to spirit. Play and let play.”

Deze Twittergoeroes brengen spiritualiteit nu wel heel makkelijk dichtbij. Als je twitter hebt, volg deze wijze mannen. Als ze je wat leren, sluit dan je laptop, mediteer 30 seconden, en voel je een beter mens!

Post from: Media, Religie en Cultuur

Als God ook op internet aanwezig is, krijgt Hij het druk met lezen. Naast talloze online gebeden zijn er ook al god-blogs. De website god-blog.nl is één van de nieuwe aanwinsten. In de Trouw stond hier pas een veelbelovend stukje over. Op godlog kun je respectvol over God bloggen. Hoewel het een nobel initiatief is, heb ik er zo mijn twijfels bij.

Godblog.nl ziet er leuk uit. Op de website staat een plaatje van een opengeslagen bijbel met op de achtergrond een soort meer van Galilea. (Echte christenen nemen hun bijbel namelijk bij voorkeur mee als ze gaan zwemmen. In je zwembroek met de bijbel in je hand. Daar komen goede gesprekken van! Dat kan natuurlijk ook gewoon online, dan wordt je bijbel ook niet nat. ) De makers leggen uit dat je zo gratis en in vrijheid kunt bloggen over God. Wat is er mooier dan dat?

Via deze website kun je dus je eigen god-blog maken. Maar dit is eigenlijk gewoon een variant op de bekende wordpress blogs, maar dan met .god-blog erachter. De enige meerwaarde is dus dat je een hele spirituele domeinnaam krijgt.

Veel goede blog-initiatieven komen dan uiteindelijk niet van de grond. Maar toch zijn er leuke pogingen. Op willie.god-blog.nl blogt Willie over haar zoektocht naar God en alle moeilijke vragen. Ze heeft al een reactie geplaatst op haar eigen blog, in de hoop dat andere mensen dat ook gaan doen:

Ik heb dit blog in de wereld geroepen omdat ik mijn zoektocht naar God met jullie wil delen. Ik zal mijn geloofsbelevenissen zo veel mogelijk proberen te delen hier op blog. Ik wil veel delen, maar voordat ik van me af ga schrijven wil ik eerst de volgende “contactadvertentie” plaatsen

Willie bedoelt het goed, en anderen hebben een eerste poging gedaan. Maar ook god-blog zal niet ontkomen aan vele spookblogs van goedwillende en kwaadwillende individuen. Zo zijn er veel stoute heidenen die lege blogs registeren met titels als: God is een tijdverdrijf voor dwazen! Ook een Belgische atheïst heeft een blog geregistreerd. Dat belooft niet veel goeds.

Bloggen over je diepste zieleroerselen kost veel discipline, tijd en energie. En dat hebben de meeste aspirant-bloggers niet. Beste god-blog redactie, de enige meerwaarde van jullie website is de domeinnaam.  Over God en aanverwante zaken bloggen kun je overal!

Post from: Media, Religie en Cultuur

Post from: Media, Religie en Cultuur

Vanaf mijn flat liep ik langs station Overvecht waar een hoop bedrijvigheid heerste. Op de muur hing reclame voor een islamitische besnijdeniskliniek. Mensen liepen af en aan. Terug van vakantie, opzoek bij familie, een dagje uit. Aan de ene kant ligt de steenrijke wijk Tuindorp, aan de andere kant het verpauperde Overvecht dat tegenwoordig wordt gevuld met studenten en starters.

Vanuit Overvecht ben je zo in fort Blauwkapel, een idyllisch stukje Utrecht naast de betonblokken. In Blauwkapel ligt een schattig kerkje, tegenwoordig Onderwegkerk Blauwkapel geheten. Want tegenwoordig weten mensen niets meer zeker en zijn ze op zoek. De wat liberale kerken hebben daar ruimte voor. Wat is er mooier dan onderweg zijn in een zeventiende eeuws Godshuis?

Iets verderop, in Groenekan liep ik voorbij twee in het zwart geklede mensen die ongetwijfeld uit een orthodox gereformeerde kerk kwamen. De man had een zwarte hoed op en was gehuld in een dito pak. De vrouw was eveneens stemmig gekleed en had eveneens een hoofddeksel op. Het contrast met mijn witte t-shirtje kon bijna niet groter zijn. Ik vroeg me af wat ze ervan vonden: weer zo’n doodloper op de dag Des Heren? Of waren ze te verdiept in de nabespreking van de preek?

Lopend door de weilanden van Groenekan en Westbroek zag ik de kerktoren van een dorskerk waar al honderden jaren diensten gehouden worden. Aan de andere kant mijn prachtwijk, waar de kerken wat minder vol zitten en de Islam waarschijnlijk beter vertegenwoordigd is dan het christendom.

Terug in Overvecht liep ik langs mannen in lange gewaden met oudtestamentische baarden richting mijn portiek waar een gigantische muursculptuur van de Goede Herder hangt. Het verloren schaap was weer thuis.

Post from: Media, Religie en Cultuur

Hoe is het leven nu in Taizé? Elke dag verloopt min of meer hetzelfde. Om kwart voor acht luiden de klokken om je wakker te maken. Om negen uur begint de eerste dienst. Die bestaat uit het zingen van Taizé liederen die een aantal keer herhaald worden, een schriftlezing, en dan een stilte. En niet zo maar een stilte, maar tien minuten! Daarna is er een soort ‘avondmaal’ met brood en wijn voor degenen die dat thuis ook gewend zijn. Daarna zingen we nog een aantal liederen. Als de broeders van Taizé, die in het midden van de zitten, de kerk uitlopen, is de dienst officieel ten einde. Dan loopt iedereen naar buiten voor het ontbijt.

Drieduizend man te eten geven is een hele klus. Dat gaat niet met vijf broden en twee vissen, maar met veel stokbrood, rijst en pasta. Het ontbijt bestaat uit een stokbroodje, boter, twee stukjes chocolade, en hele vieze thee. Na het ontbijt is het om tien uur tijd voor de bijbelintroductie. Iedereen kan kiezen uit twee thema’s, en ik koos voor de Bergrede (Mattheus 5). Denk je eens in: honderden jongeren, waarvan velen ongelovig of onkerkelijk, gaan vrijwillig bijbelstudie doen! Na een introductie van drie kwartier is het tijd om uiteen te gaan in kleine gespreksgroepjes en na te praten aan de hand van een aantal vragen.

Veel mensen hebben een haat-liefde verhouding met de gespreksgroepjes. De vragen zoals ‘wat raakt mij in deze tekst’ of ‘hoe kunnen we christelijk leven zodat anderen blij zijn dat christenen bestaan’ krijgen niet altijd evenveel respons. Gelukkig zat ik bij een leuk groepje dat heel open was. Dan blijkt wel hoe enorm gevarieerd het gezelschap is: katholieken, protestanten, ‘ietsisten’, agnosten…. Iedereen heeft zijn eigen visie op God, mensen, en geloven.

Om half een begint de middagdienst, die grotendeels hetzelfde verloopt als de ochtenddienst. En weer tien minuten stilte. ‘s Daarna staat het middageten klaar. De maaltijden zijn trouwens erg spartaans, en lang niet altijd genoeg. Vaak is er wel ‘extra food’, maar daar moet je snel bij zijn. Middags hebben veel mensen corvee, of ze zingen in het koor. ‘s Middags is er veel tijd om uit te rusten, te praten, of het schattige dorpje Taizé in te gaan.

‘s Avonds krijgt iedereen om zeven uur avondeten. Om acht uur begint de laatste dienst. Veel mensen blijven na afloop in de kerk zitten om tot laat in de avond te zingen, uit te rusten of te bidden. Voor degenen die los willen gaan is er Oyak, de enige horecagelegenheid van Taize. Hier kun je bier of wijn (met heel weinig alcohol krijgen) en je mengen met wel heel veel tieners. Om half twaalf is alles afgelopen, want morgen is het weer vroeg dag….

Door het ritme van de dag en de rust tijdens de diensten kom je langzaam in een heel gestructureerd ritme. Na een week was ik mentaal weer helemaal opgeladen, klaar voor het hectische Utrechtse leven…

Post from: Media, Religie en Cultuur

De schrijvers van het boek De Brug naar business spiritualiteit zeggen zelfs: “Spiritualiteit is niet zweverig. Ondernemingen kunnen er zelfs baat bij hebben wanneer zij spiritualiteit in hun organisatie implementeren. Spiritualiteit betekent voor ondernemingen dat ze zich afvragen wie ze echt zijn, wat hun diepste drijfveer is, hun diepste reden van bestaan. In deze tijd van mondialisering kan dat een niet te overtreffen concurrentievoordeel opleveren.” Als je onderneming zich verdiept in spiritualiteit kan dat concurrentievoordeel en dus meer winst opleveren!

De diepste drijfveer van veel ondernemingen is winst maken. Maar als je gaat speculeren met geleend geld stort op een gegeven moment alles in. Volgens een uitzending van Netwerk zou het met de regels van de kerkreformator Johannes Calvijn nooit zo ver gekomen zijn. Behalve over de kerk had hij ook een hoop over de maatschappij te zeggen: werk hard, wees zuinig, en investeer je winst in toekomstige projecten. Volgens de SGP’er Bas van der Vlies zijn waarden als zuinigheid en hard werken nodig om de crisis te bestrijden.

De hoogleraar Paul de Blot Sr. neemt in zijn boek Ignatius van Loyola als crisismanager de stichter van de Jezuietenorde als voorbeeld. Met gehoorzaamheid meditatie en discipline kan de moderne manager de chaos van de huidige economie aan. Zijn boek is momenteel overal te koop.

Een tijdje geleden moest je niet aankomen met een door het christendom geïnspireerd verhaal over de economie. En dat terwijl het kapitalisme toch eigenlijk een protestants product is. Lange tijd werden zweverige New Age ideeën gepropageerd: “Verdiep je in de I Tjing, het Chinese orakelboek. Krijg zo inzicht in synchroniciteit en gooi bij belangrijke vragen de munten. Wees opmerkzaam op de details: een roos is meer dan een roos.” Dat klinkt wel allemaal heel spiritueel, maar uiteindelijk is het natuurlijk een hoop flauwekul. Dan toch maar weer terug naar de basis: zuinigheid en vlijt!

Post from: Media, Religie en Cultuur