Ik help je om beter te communiceren





Elke organisatie bestaat uit verhalen!

Elke organisatie bestaat uit verhalen!

Pas gaf ik een training bij de NSDSK, de Nederlandse Stichting voor het Dove en Slechthorende Kind, maar tegenwoordig richten ze zich ook op kinderen (en ouderen) met spraakproblemen. Ze hebben logopedisten, onderzoekers, behandelaars, audiologen etc. die deze kinderen en volwassenen verder helpen om goed te functioneren met hun handicap. Dat was werkelijk geweldig om te doen! Het enthousiasme over het werk dat ze deden was heel mooi om te zien, en ik raak er steeds meer van overtuigd dat communiceren door professionals moet worden gedaan, niet door communicatiemensen.

Rode draden

In de workshop gingen we aan de slag met de verhalen van de mensen van de NSDSK, en we keken welke rode draden we daarin konden vinden. Heel veel mensen bleken vroeger juf te willen worden en in ieder geval met kinderen te willen werken. Heel bijzonder vond ik het ook dat er mensen werkten die zelf ook een gehoorbeperking hadden. Zij begrepen als geen ander wat dat betekent, en wilden de kinderen en volwassenen de begeleiding geven die ze zelf niet altijd hadden gehad.

De organisatie stond in de top 3 van meest prettige zorgorganisaties om te werken, en dat merkte je aan alles. In de kantine zat iedereen met elkaar te lunchen, en de staf zat gewoon in hetzelfde gebouw. Ze bestonden dit jaar al 60 jaar. De NSDSK was niet door allerlei fusies veel te groot geworden, dus iedereen kende elkaar.

Ouders blij, kind blij!

Ik mocht de workshop geven omdat ze op social media beter met ouders van de kinderen die in behandeling zijn, en de wereld van politiek, verzekeraars en allerlei stakeholders wilden communiceren. Daar hebben ze zeker nog veel stappen te zetten, maar goede verhalen zijn er genoeg. Ik vroeg ook iedereen in een tweet (max 140 tekens dus) te vertellen wat zij als de missie en visie zagen. Daar kwamen hele mooie dingen uit. Het mooiste vond ik een tweet waarin iemand vertelde dat ze door haar behandeling de ouders en een kind had blij gemaakt. Daar moet het volgens mij veel meer over gaan. Niet de expertise, en hoe dat allemaal werkt, maar wat je ermee bereikt. En dat moet in de missie en visie en alle verhalen naar voren komen.

Aan het einde van de workshop sprak ik iemand die lang het personeelsblad had gemaakt. Ze zei: “De informatie over verloop, bestuurlijke zaken geloofden mensen wel. Maar de interviews met mensen, die las altijd iedereen!”

Zo zie je maar: echte verhalen van mensen worden gelezen, zeker als ze een gevoelige snaar raken. Wat je pay-off, missie of visie ook is, uiteindelijk tellen de verhalen van echte mensen!

Geplaatst op: 13/04/2014
DELEN :